Een rozenkweker als econoom

Het woord degrowth roept  weerstand op alsof het pleit voor minder welvaart, minder vooruitgang of minder levenskwaliteit.

Ik verkies daarom de metafoor van de rozenkweker.

Een goede rozenkweker snoeit zijn rozenstruiken niet om ze kleiner te maken, maar om ze sterker en rijker te laten bloeien. Hij verwijdert de takken die geen bloemen voortbrengen en alleen kostbare energie verbruiken. Daardoor gaat de kracht van de plant naar wat werkelijk waardevol is.

Onze economie verdient dezelfde zorg. Doorheen de jaren zijn talloze activiteiten ontstaan die nauwelijks bijdragen aan ons welzijn, maar wel grondstoffen, energie, arbeid en kapitaal opslorpen. Ze maken onze samenleving niet gelukkiger, niet gezonder en niet duurzamer. Integendeel, ze belasten mens en planeet.

De uitdaging is daarom niet om de economie te laten krimpen, maar om haar verstandig te snoeien. Minder verspilling. Minder overbodige consumptie. Minder activiteiten die vooral schade veroorzaken. Meer ruimte voor wat echt telt: gezondheid, onderwijs, cultuur, natuur, wetenschap, zorg en een leefbare toekomst voor de volgende generaties.

Een goed gesnoeide rozenstruik bloeit uitbundiger.

Het geldt ook voor een goed gesnoeide economie.